Geven maakt gelukkig

In deze wereld zijn we eerder geneigd om alles voor onszelf te houden, dan rijkelijk te delen met anderen. Dat lijkt een beetje in de huidige maatschappij te zitten. Ikke, ikke, ikke... Individualisme, focus op wat jij wilt bereiken (koste wat kost?) etc.

Gelukkig komen er steeds meer mensen ook achter, dat geven iets heel moois is. En dat het jezelf heel rijk maakt. Niet per se financieel, maar zeker wel geestelijk.

Uit onderzoeken blijkt ook dat geven mensen heel gelukkig maakt. Ik las laatst een test waarin mensen 25 Euro kregen. Ze mochten dit uitgeven voor henzelf. Ze werden daar wel blij van. Toen deden ze de test nogmaals, maar kregen de mensen 25 Euro om daarvan iets te kopen voor iemand anders. Dit maakte ze nog veel gelukkiger bleek uit de ondervragingen. Grappig toch?

Ook las ik dat Warren Buffet, een van de rijkste mannen ter wereld, zei dat hij 85% van zijn rijkdom wilde weggeven. Hij had ongeveer 44-46 miljard dollar toen hij dit zei. (uhhh 85% is vet veel...) Zijn filosofie was dat je moet werken zodat je kunt teruggeven aan de maatschappij.

Ook de Bijbel (Handelingen 20:35) zegt dat geven gelukkiger maakt dan ontvangen. Joyce Meyer zegt in een van haar boeken: ‘werk, geef, spaar en geef uit’. Ik kan daar wel wat mee. Een goed leven is in balans.

Ik ben fan!

Ik ben fan van het aflossen van hypotheken!

Heb je al je schulden afgelost? Heb je een aantal van je spaardoelen behaald? Denk dat eens na over het aflossen van je hypotheek. Misschien niet zo'n 'aantrekkelijk' spaardoel op het eerste gezicht, maar nu aflossen betekent de komende x jaar lagere maandlasten én uiteindelijk een lagere woningschuld op het moment dat je je huis weer verkoopt.

(Denk daarbij na over de luttele 2% rente die je op je spaarrekening ontvangt, en de 5% rente die je voor je hypotheek betaalt... duidelijk geval van win-win situatie.)

Hier een leuk en kort filmpje over waarom aflossen belangrijk is voor huizenbezitters.

http://www.ad.nl/ad/nl/10966/ingezonden-videoboodschappen/video/detail/3444679/Aflossen-belangrijker-voor-huizenbezitters.dhtml

Check it out :)

Schulden aflossen en inkomen verhogen

Leningen kosten meestal veel geld. Hoe sneller je ze aflost, hoe beter dus. Soms zit je met je handen in je haar. Wat kan ik doen om het aflossen zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen?

Maak een overzicht van je schulden. Bedrag – rentepercentage. Los als eerst de schuld af met de hoogste rente, of kies ervoor een kleine schuld af te lossen. Kies voor een lening, en probeer niet overal tegelijk iets af te lossen. Zo raak je het overzicht kwijt. En bovendien als je je eerste schuld hebt afgelost geeft dat een goed gevoel! Dat motiveert om door te gaan met de volgende schuld.

Kies dus een schuld om sneller af te lossen dan verplicht. Kijk of je extra stortingen mag doen of wat de regels zijn hiervoor. Dit kan per bedrijf verschillen.

Inkomen verhogen

Kijk in je budget wat je kunt besparen/missen om extra af te lossen op die ene schuld. Of verhoog je inkomen (tijdelijk) om dit te doen. Neem je voor om je extra inkomsten ook echt te gebruiken voor aflossing.
- inkomen verhogen kan door een parttime baan (erbij) te nemen, krantenwijkje, iets te verkopen, je diensten aan te bieden in je omgeving (betaald oppassen, schoonmaken oid), workshops te geven in iets waar je goed in bent etc. Zelfs al levert iets geen bakken met geld op, elk tientje is toch de moeite waard.-

Heb je je eerste lening afgelost? Applaus voor jezelf! Ga vol goede moed door met de volgende lening. En het bedrag wat je maandelijks bespaart doordat je die eerste lening niet meer hoeft af te lossen, gebruik je als extra aflossing op je 2^e lening. Dit noemen ze ook wel het ‘sneeuwbaleffect’. Want met elke lening die je aflost, houd je meer over om andere leningen af te lossen.

Hand van de knip

De laatste tijd hoor je politici steeds vaker zeggen dat ‘wij burgers’ onze hand niet op de knip moeten houden. Dat we niet zo hard moeten sparen! Het gemiddelde spaargeld schijnt enorm toegenomen te zijn sinds de crisis. Foei toch! Ze zeggen dat we vooral huizen, auto’s en wasmachines moeten blijven kopen.

Nou weet ik niet over welke burgers ze het precies hebben, maar in mijn omgeving zie ik geen grote veranderingen vergeleken met eerst. (dit kan ook aan mijn vriendenkring liggen uiteraard..)

Een wasmachine koop je, als de jouwe kapot is, en niet voor de lol dacht ik.

Een auto, tja... ik ken niet veel mensen die om de haverklap een nieuwe auto kopen. Maar misschien is dat in de vriendenkring van politici anders, en doen ze dus eigenlijk een dringend beroep op hun vrienden.

Huizen worden nog steeds gekocht. Diverse stellen (van die trouwlustige types ook..) zijn hard op zoek naar het juiste huis, en als je Funda een beetje bijhoudt zie je ook regelmatig verkochte huizen voorbij komen.

Al met al heb ik niet het idee dat we enorm krenterig zijn geworden sinds de crisis. We letten op de centen, maar dat is altijd verstandig. En met het oog op de werkeloosheid, lijkt het me heel verstandig dat ‘de burger’ wat spaargeld achter de hand heeft. Het huidige rentepercentage is in elk geval geen reden om te sparen, want de spaarrente bedroevend laag.

Wil de burger die teveel spaart zich even laten horen?

Trouwen... de financiële bijsluiter

Overal om me heen wordt hard getrouwd. Sommige mensen wonen al een tijdje samen, anderen gaan voor het eerst in een huis wonen. Spannend en leuk, maar ook denken ze vast na over de toekomst. Hoe gaat ons leven er samen uit zien. Wat willen we, en wat willen we niet. Een soort gezamelijke visie bepalen. Misschien zijn er ook vragen op financieel gebied. Dus hier wat tips!

Wat is handig om, op financieel gebied, met je partner te bespreken voordat je gaat trouwen?

-         Hoeveel mag de bruiloft kosten, en wie gaat dat betalen? In hoeveel tijd kunnen we dat bij elkaar sparen? (Geld lenen voor een bruiloft raad ik af...) Betaalt misschien een van de ouders de jurk of het trouwpak?

-         Heeft een van jullie schulden? Zo ja, zijn ze zo hoog dat het verstandig is op huwelijkse voorwaarden te trouwen? Zijn ze niet al te hoog, dan is het wijs om zo snel mogelijk af te lossen. Moet je het wel samen over eens zijn natuurlijk.

-         Eigen bedrijf, heb je dat of wil je dat? Huwelijkse voorwaarden kan dan handig zijn. Mocht er dan ooit iets mislopen met het bedrijf, dan ben je niet alle twee blut.

-         Waar gaan jullie wonen? Heeft een van de twee een koophuis, dan is het meestal verstandig om daar te gaan wonen. Of eerst verkopen natuurlijk. Maar ook, past de huurwoning die je nu hebt bij jullie plannen? Kreeg je eerst nog huurtoeslag, misschien niet meer als je er met twee inkomens gaat wonen. Is het dan niet de moeite waard om naar een andere huurwoning te verhuizen, als dit beter bij je wensen past?

-         Welke vaste lasten/verplichtingen heb je allebei? Past dit ook in een leven samen?

-         Welke goede doelen ondersteun je, ben je het er samen over eens?

-    Zijn er hobby's die erg veel geld kosten? Mannen hebben vaak een grote voorliefde voor elektronische gadgets. Vrouwen voor kleding of dure lunches. Is het misschien handig om een soort persoonlijk budget in te voeren, wat je naar eigen inzicht uit kunt geven? Hoe hoog moet dit budget dan zijn?

-         Wil je in de toekomst kinderen? Is daar ruimte voor in je gezamenlijke huis? Hoe zien jullie de rolverdeling werk-kinderen-huishouden. Parttime werken kost geld, kinderopvang ook, hoe gaat dat allemaal. Check ook deze blog van een paar maanden geleden.

Had ik maar..

Dat je bij jezelf denkt... ‘Misschien moet ik toch maar eens wat vaker een extra trui aantrekken thuis, en de verwarming wat lager laten staan.’

Ik denk dit regelmatig, maar ook heel regelmatig kies ik voor het comfort. De lekkere warmte in je huis voelt altijd fijner dan alleen een extra trui en sloffen (je gezicht voelt toch koud). Je wilt toch ook niet ingepakt als een Afrikaan in Nederland, rondlopen in je eigen huis? Ik liever niet.

Vandaag kwam de eindafrekening. Oei schrikken, fors bijbetalen. Toen bedacht ik het me opnieuw: ‘had ik maar vaker een extra trui aangedaan..’ en ‘misschien moet ik toch eens zo’n persoonlijke energieverbruikmeter gaan installeren’.

Onzin om iets achteraf te willen veranderen natuurlijk, het heeft totaal geen nut meer! (Doen we dat ook niet vaak in ons hoofd? Had ik maar... Terugkijkend wilde ik dat ik...)

Toevallig was het een afrekening van slechts een krappe drie maanden, maar wel de koudste maanden van het jaar vermoed ik (jan, feb, mrt). Ik had zoveel leukere dingen met dat geld kunnen doen, dat kan ik je wel vertellen. Maar, ik heb het gelukkig comfortabel warm gehad die maanden, en ik kan er toch niks meer aan veranderen. Gelukkig komt de lente snel!

Zelfmedelijden moet je relativeren

Mijn man gaat regelmatig op zakenreis. Soms een nachtje, soms vier dagen. Na die paar dagen voel ik me toch wat ‘vermoeider’ dan normaal. Stond ik er even helemaal alleen voor. Geen moment om te kunnen zeggen: hier neem jij ze even, dan ga ik wel koken. Met enig zelfmedelijden denk ik dan wel eens, ik ben net een single mum, ik moet alles alleen doen. Pff, die moeders hebben het best zwaar. Maar ik onderschat hun taak nog enorm. Want bij mij komt hij weer terug. Er komt een moment dat de dagen weer wat makkelijker worden, en dat het weekend is en ik er even tussenuit kan bijvoorbeeld.

Ik heb onwijs respect voor ‘single mums’ en dat respect groeit naarmate ik er meer leer kennen. Zij doen alles in hun eentje, alles! Natuurlijk hebben ze wel vrienden, familie of oppas, maar toch staan ze er vaak alleen voor.

Je kan ’s nachts niemand een por geven ‘nu ben jij aan de beurt’. Of als je ziek bent moet je het toch echt alleen zien te rooien. Het is niet zo dat je om stipt zes uur een extra hulp erbij krijgt, en je samen de kinderen in bad kunt doen. Geen man die je een spiegel voorhoudt, waarmee je onzekerheden over jezelf, de opvoeding of je kind kan bespreken. Je bent alleen op de slechte momenten, maar ook op de mooie momenten. Ik ben trots op de vrouwen die hebben gekozen voor hun kind, en daarmee een stukje van zichzelf moeten opofferen. Zij mogen best eens in het zonnetje.

Overleefgeld

Schokkend vind ik dit. 60.000 mensen maken wekelijks gebruik van de Voedselbank. Dit zijn alleen mensen die door een officiële instantie zijn aangemeld bij de Voedselbank. Je kunt jezelf niet aanmelden namelijk. Het schijnt zelfs dat er meer dan 1 miljoen mensen zijn die op of onder de armoedegrens leven in dit land. 1 op de 17 mensen. Misschien wel iemand in jouw omgeving dus.

Mensen die bij de Voedselbank komen moeten aan bepaalde eisen voldoen. Dit zijn bijvoorbeeld gezinnen met twee kinderen, die leefgeld hebben van minder dan 2,75 Euro p.p. per dag. 'Leefgeld' is voor kleding, boodschappen, cadeautjes, sport etc. Dus vier personen die met dat bedrag (of minder) alles moeten doen.

Ongelofelijk dat al die mensen nog leven! Als ik alleen mijn boodschappen van dat 'overleefgeld' moest doen voor ons gezin, zou me dat al niet lukken ben ik bang.

Dan begrijp ik wel dat ze geen geld hebben voor groente, voor fruit, voor gezond brood met vezels. Geen geld voor verjaardagen, huisdieren, wasmiddel, iets speciaals.

Dan begrijp ik dat je naar de Voedselbank gaat en dolblij bent met wat daar in het kratje zit. Zelfs als het weer een pot rodekool is, terwijl je dat de afgelopen vier weken al kreeg.

Reality-check. Wat heb ik het toch goed!

Tijd van het jaar

Ja, ik weet het... Hoog tijd voor een nieuwe blog. Tijd die er een tijdje niet was, en ook de prioriteit niet. Kort na elkaar twee keer ziek geweest, en alle mama’s weten: ziek zijn met kinderen is haast niet te doen. Maar nu is het (bijna) lente, de zon heeft heerlijk geschenen de afgelopen dagen en dat is zo fijn! Energieboost tot en met.

Ik wil m’n huis opnieuw stijlen, bloemen planten in de tuin en fietsen in het zonnetje. Nieuw, fris, vrolijk! Helaas zijn de weersvoorspellers niet al te optimistisch en verwachten ze weer vorst in/na het weekend. (Zijn jullie trouwens ook zo ‘klaar’ met die zogenaamde grapjes over de vorst en onze a.s. koning?)

Maar ja, met de mogelijke vrieskou dus in opkomst wacht ik nog maar even met de bloemetjes. Zou jammer zijn van m’n geld en tijd als alles kapot vriest. Niet voor niets is het algemeen bekend dat je pas na ‘ijsheiligen’ (na 15 mei) plantjes moet planten. Nog twee maanden wachten... Jammer he?

Ik heb dus maar een takje met bloesem gekocht voor in huis. Ik hang de was weer buiten en leg de warme plaids uit het zicht. Maar wel binnen handbereik, wie weet wat er dit weekend nog gaat komen...

Het mooie nieuws

Soms denk ik erover op mijn NU.nl app te verwijderen, en een aantal weken geen ‘nieuws’ meer te volgen. Al die negatieve berichten over van alles en nog wat. Bleh! Volgens mij is het allemaal niet zo dramatisch als gesteld. Misschien moeten we een website oprichten met positief nieuws. Dingen die de mensen moed geven. Hoop. Vreugde. Vrolijkheid!

Dat zal toch niet zo moeilijk zijn? Ik begin hier vast met een paar. Je mag aanvullen! (je kunt je comments achterlaten)

-         Een paar mensen die ik ken kregen laatst een VAST contract! Wohoo!

-         Iemand kreeg een baan binnen no-time.

-         Iemand zou 4mnd op de wachtlijst staan voor een operatie, maar kon opeens nu al terecht.

-         Ik ken heel veel mensen die zich belangeloos inzetten voor goede doelen! Heel blij mee!

-         Een bos tulpen is zo mooi.

-         Soms is je favoriete geurtje in de aanbieding. Smile :)

-         Een bedelaar die dolblij is met mijn 50 cent: Makes me smile!

-         De zon schijnt steeds meer

-    Een lekkere kop koffie...genieten!

Rechterhersenhelft ontplooien

In een poging om mijn creativiteit te ontplooien/weer nieuw leven in te blazen heb ik een workshop Zpagetti haken gedaan. Ik had geen idee of ik het zou kunnen, maar dacht: ik probeer het gewoon. Luk thet niet, dan heb ik gewoon een leuke avond gehad met overheerlijke appeltaart. Ik heb wel eens gehoord dat als je stress ervaart, je weinig creatief kunt zijn. Nou ik wilde graag wat creatiefs gaan doen om juist te ontspannen.

De hele avond aan de slag geweest en weinig opgeschoten eerlijk gezegd. Het doel was een tas. Toen het een tijdje laten liggen en na een week weer mee verder gegaan. Lukte echt niet. Het ging krom staan en zag er heel raar uit. Alles uitgehaald! Dat vond ik echt moeilijk, want ik houd van resultaat! En liefst ook snel resultaat...
Maar, vol goede moed opnieuw geprobeerd en het is gelukt! Wohoo! Daarna zelfs nog een klein tasje gemaakt in een middagje. En als bonus heb ik in het proces van proberen, maken, uithalen, opnieuw proberen, slechte patronen etc veel over mezelf geleerd. Dat is misschien nog wel het mooiste gebleken.