Even teruglezen in de tijd. Ik heb al best een hoop geschreven op mijn blog.
Zo kwam ik mijn blog: financiële weetjes weer tegen. Best goede tips merkte ik!
Het is nu winter, maar mijn zoon heeft nog geen zomerjas. Toch even rondkijken in de sale. Alleen met schoenen vind ik het erg lastig. Dochter heeft afgelopen jaar de hele tijd dezelfde schoenmaat gehad, dus haar zomerschoenen in een maatje groter staan er nog.. Een zoon stond na een paar groeispurten ook opeens weer even stil. Dat is toch wat onhandig met vooruit kopen ;)
Ik kijk nu al uit naar Koningsdag met z'n vrijmarkten! Lekker shoppen voor de kinderen voor een prikkie.
Afgelopen jaar een mooie en goede autostoel gekocht voor 10 euro, en voor allebei de kinderen een winterjas die ze nu dragen. Kosten? 1,50 voor zoon en 2,50 voor dochter. Ook een leuk boxspeelding voor de baby gekocht voor 1,50.
vrijdag 28 november 2014
donderdag 27 november 2014
Thuiswerken
Inmiddels is mijn babyzoon zo'n 3 maanden. (Heerlijk ventje, en ik geniet onwijs van hem. Van ons hele gezinnetje trouwens, echt gezellig met drie kinderen in huis!)
Hij is dus drie maanden. Tijd om weer aan het werk te gaan, normaal gesproken. Ik deed vrijwilligerswerk, anderhalve dag in de week, waarvan een dag op kantoor. Op dit moment is dat niet meer haalbaar, dus blijf ik nog even thuis.
Toch voelt het wel alsof het 'gewone' leven weer is begonnen. Mensen hebben bepaalde verwachtingen van je, en gaan ervan uit dat je alles weer oppakt wat je deed. (Dat voelt soms best als een druk voor nieuwe mama's)
Zeker, het is nu natuurlijk anders dan kort na je kraambed. Maar nog steeds is het hebben van een baby best een energievreter. Als een baby drie maanden is, wil dat nog niet zeggen dat 'ie doorslaapt. Of dat je geen regeldagen meer hebt. Of dat het geen extra energie kost om je kind zelf te voeden. Het zegt ook niet dat je nu weer regelmaat in je leven hebt, of dat je baby op vaste tijden komt en slaapt. Nope. Alles is nog erg flexibel.
Mijn baby slaapt bijvoorbeeld nog niet door. Broer deed dat ook niet op die leeftijd, maar zus wel. Tja, elk kind is anders. Dus ik ben blij dat ik dat ik nog niet moet werken. Blij dat de mogelijkheid er is om thuis te blijven. En thuis is ook genoeg te doen. Dus ik voel me alweer deels aan het werk. Als thuismanager dan.
Hij is dus drie maanden. Tijd om weer aan het werk te gaan, normaal gesproken. Ik deed vrijwilligerswerk, anderhalve dag in de week, waarvan een dag op kantoor. Op dit moment is dat niet meer haalbaar, dus blijf ik nog even thuis.
Toch voelt het wel alsof het 'gewone' leven weer is begonnen. Mensen hebben bepaalde verwachtingen van je, en gaan ervan uit dat je alles weer oppakt wat je deed. (Dat voelt soms best als een druk voor nieuwe mama's)
Zeker, het is nu natuurlijk anders dan kort na je kraambed. Maar nog steeds is het hebben van een baby best een energievreter. Als een baby drie maanden is, wil dat nog niet zeggen dat 'ie doorslaapt. Of dat je geen regeldagen meer hebt. Of dat het geen extra energie kost om je kind zelf te voeden. Het zegt ook niet dat je nu weer regelmaat in je leven hebt, of dat je baby op vaste tijden komt en slaapt. Nope. Alles is nog erg flexibel.
Mijn baby slaapt bijvoorbeeld nog niet door. Broer deed dat ook niet op die leeftijd, maar zus wel. Tja, elk kind is anders. Dus ik ben blij dat ik dat ik nog niet moet werken. Blij dat de mogelijkheid er is om thuis te blijven. En thuis is ook genoeg te doen. Dus ik voel me alweer deels aan het werk. Als thuismanager dan.
woensdag 26 november 2014
Ontrommelen deel 2
Ik houd van een opgeruimd huis. Liefst ook een leeg huis. Maar ook houd ik ervan op alles voorbereid te zijn. Deze zaken gaan zeer slecht samen!
Op dit moment probeer ik nog verder en nog systematischer op te ruimen. Zaterdagavond hebben we onze uitpuilende boekencollectie nogmaals doorgenomen. Drie hele boekenplanken konden weg! Dat scheelt enorm. En ook een hoop papierwerk uit studietijd is in de papierbak verdwenen.
Hier en daar wat speelgoed uitverkoren om weg te geven/gaan. En met een groter wordende baby kunnen er steeds meer babykleren weg. We komen er wel.
Maar hoe die zolder ooit helemaal leeg moet... dat is mij nog een raadsel.
Op dit moment probeer ik nog verder en nog systematischer op te ruimen. Zaterdagavond hebben we onze uitpuilende boekencollectie nogmaals doorgenomen. Drie hele boekenplanken konden weg! Dat scheelt enorm. En ook een hoop papierwerk uit studietijd is in de papierbak verdwenen.
Hier en daar wat speelgoed uitverkoren om weg te geven/gaan. En met een groter wordende baby kunnen er steeds meer babykleren weg. We komen er wel.
Maar hoe die zolder ooit helemaal leeg moet... dat is mij nog een raadsel.
maandag 24 november 2014
Zorgverzekering deel 2
Inmiddels zijn alle premies bekend voor volgend jaar. En alle vergoedingen. Tijd om te vergelijken dus.
Ik ben al even aan de slag geweest, en heb ontdekt dat het nog niet zo makkelijk is. Elke verzekeraar heeft weer zijn eigen methode. De ene werkt met modules, de ander met beperkte pakketten en de ander met totaalpakketten. Zo kan je dus heel voordelig uit zijn als je alleen fysio in je aanvullende verzekering wilt, bij een 'module-verzekering'. Terwijl je misschien ergens anders een lagere basispremie zou hebben, maar het aanvrullende pakket weer prijzig is.
Het lijkt erop alsof het solidariteitsprincipe behoorlijk gaat afnemen in de toekomst. Als je nu al kunt kiezen voor dat wat jouw uitkomt, hoe moet dat dan voor mensen die geen keus hebben? Of voor die zorg die duur is, waar dus bijna niet tegen te verzekeren valt?
Vergelijkingssites moet je niet op hun mooie uiterlijk geloven. Ze zijn vaak niet helemaal compleet of correct. Ook zul je verschillen zien als je de uitslagen van de sites onderling met elkaar vergelijkt. Kortom, als je voor jou het beste en betaalbaarste pakket wilt, zou ik een avondje vergelijken inplannen. Wel voor 1 januari ;)
Ik ben al even aan de slag geweest, en heb ontdekt dat het nog niet zo makkelijk is. Elke verzekeraar heeft weer zijn eigen methode. De ene werkt met modules, de ander met beperkte pakketten en de ander met totaalpakketten. Zo kan je dus heel voordelig uit zijn als je alleen fysio in je aanvullende verzekering wilt, bij een 'module-verzekering'. Terwijl je misschien ergens anders een lagere basispremie zou hebben, maar het aanvrullende pakket weer prijzig is.
Het lijkt erop alsof het solidariteitsprincipe behoorlijk gaat afnemen in de toekomst. Als je nu al kunt kiezen voor dat wat jouw uitkomt, hoe moet dat dan voor mensen die geen keus hebben? Of voor die zorg die duur is, waar dus bijna niet tegen te verzekeren valt?
Vergelijkingssites moet je niet op hun mooie uiterlijk geloven. Ze zijn vaak niet helemaal compleet of correct. Ook zul je verschillen zien als je de uitslagen van de sites onderling met elkaar vergelijkt. Kortom, als je voor jou het beste en betaalbaarste pakket wilt, zou ik een avondje vergelijken inplannen. Wel voor 1 januari ;)
woensdag 19 november 2014
Financiële tips voor stellen
Als je kijkt naar de gemiddelde wereldbevolking, zie je dat de meeste mensen uiteindelijk wel kinderen hebben. De meeste stellen krijgen vroeg of laat wel een kinderwens en hopelijk ook een kind. Financiële voorbereiding is heel verstandig, ook als je nog lang niet aan kinderen denkt.
Als je lekker doorleeft op twee salarissen en elke maand bijna al je geld op is, heb je misschien wat aan deze tips.
Enkele tips:
- Doe die geweldige reis of dat jaar ertussen uit. Nu kan het nog makkelijk.
- Los je schulden af. Dit geeft financiële ruimte voor gezin/andere keuzes etc.
- Probeer je huis vast een beetje 'af' of op orde te hebben. Scheelt een hoop stress
- Ga na of je kinderen kunt betalen. Stel dat je geen toeslagen of kinderbijslag krijgt, red je het dan?
- Hoeveel geld kost het als je minder gaat werken? En in combinatie met kinderopvang. Wat is haalbaar?
- Begin vast met een budget maken. Als je dit nu al onder de knie hebt, houd je het makkelijker vol.
- Spaar! Dit geeft je extra financiële vrijheid. Een riante buffer is altijd verstandig. (3-6 maandsalarissen...)
- Kies ervoor om niet alles nieuw te kopen voor je kindje. Kleding in de kleine maten kan je zeker krijgen van mensen om je heen. Of shop op tweedehands websites. Babykamers te over.
- Denk na over welke spullen je wel koopt. Je hoeft niet alles te doen zoals de rest van de wereld. Met een wiegje doet je kind maar 6-9 maanden, een ledikant ongeveer 3 jaar. Aan jou de keus.
Heb jij nog tips voor stellen?
Als je lekker doorleeft op twee salarissen en elke maand bijna al je geld op is, heb je misschien wat aan deze tips.
Enkele tips:
- Doe die geweldige reis of dat jaar ertussen uit. Nu kan het nog makkelijk.
- Los je schulden af. Dit geeft financiële ruimte voor gezin/andere keuzes etc.
- Probeer je huis vast een beetje 'af' of op orde te hebben. Scheelt een hoop stress
- Ga na of je kinderen kunt betalen. Stel dat je geen toeslagen of kinderbijslag krijgt, red je het dan?
- Hoeveel geld kost het als je minder gaat werken? En in combinatie met kinderopvang. Wat is haalbaar?
- Begin vast met een budget maken. Als je dit nu al onder de knie hebt, houd je het makkelijker vol.
- Spaar! Dit geeft je extra financiële vrijheid. Een riante buffer is altijd verstandig. (3-6 maandsalarissen...)
- Kies ervoor om niet alles nieuw te kopen voor je kindje. Kleding in de kleine maten kan je zeker krijgen van mensen om je heen. Of shop op tweedehands websites. Babykamers te over.
- Denk na over welke spullen je wel koopt. Je hoeft niet alles te doen zoals de rest van de wereld. Met een wiegje doet je kind maar 6-9 maanden, een ledikant ongeveer 3 jaar. Aan jou de keus.
Heb jij nog tips voor stellen?
dinsdag 18 november 2014
Een dubbeltje
Afgelopen seizoen van 'Een dubbeltje op z'n kant' een aantal afleveringen gekeken. Wat valt me op bij mensen die enorm in de schulden zitten?
1. Ze hebben een enorme schuld EN ze geven elke maand teveel uit
2. Als het tv-programma langskomt kunnen ze opeens wel meer besparen
3. Ze vinden makkelijk een baan of extra werk
4. Ze willen opeens wel hun zooi verkopen
5. Ze ZIEN opeens wat er mis gaat elke maand
6. Loterijen worden eindelijk opgezegd
7. Ze worden ook nog behoorlijk gematst met weekendjes weg/nieuwe tanden oid
8. Huisdieren kosten opeens toch wel geld
Ik verbaas me hierover. Hebben die mensen al die tijd een bord voor hun hoofd, en doen ze maar wat? Of 'sparen' ze hun dingen op zodat ze in bijzijn van de camera opeens stappen kunnen zetten. Of is het struisvogelpolitiek, en proberen gewoon door te leven zonder over de consequenties na te denken. Ik ben benieuwd hoe het hun vergaat nadat de camera is verdwenen. Gelukkig kregen ze allemaal een half jaar lang een budgetcoach!
1. Ze hebben een enorme schuld EN ze geven elke maand teveel uit
2. Als het tv-programma langskomt kunnen ze opeens wel meer besparen
3. Ze vinden makkelijk een baan of extra werk
4. Ze willen opeens wel hun zooi verkopen
5. Ze ZIEN opeens wat er mis gaat elke maand
6. Loterijen worden eindelijk opgezegd
7. Ze worden ook nog behoorlijk gematst met weekendjes weg/nieuwe tanden oid
8. Huisdieren kosten opeens toch wel geld
Ik verbaas me hierover. Hebben die mensen al die tijd een bord voor hun hoofd, en doen ze maar wat? Of 'sparen' ze hun dingen op zodat ze in bijzijn van de camera opeens stappen kunnen zetten. Of is het struisvogelpolitiek, en proberen gewoon door te leven zonder over de consequenties na te denken. Ik ben benieuwd hoe het hun vergaat nadat de camera is verdwenen. Gelukkig kregen ze allemaal een half jaar lang een budgetcoach!
maandag 17 november 2014
Opruimen, een must
Tijdens mijn zwangerschap kon ik weinig doen met de opruimkriebels en de nesteldrang die ik had. Verplicht rust houden vond ik hierdoor extra lastig. Behalve af en toe wat dingen op de weggeefgroep zetten heb ik niet veel meer gedaan.
De opruimkriebels zijn er nog steeds, zelfs nu de baby er al even is. Met de zolderverbouwing in mijn achterhoofd, heb ik ook het gevoel dat we echt nu al stappen moeten maken daarin. Hoe leger de zolder nu is, hoe makkelijker straks, als alles daar weg moet. (oh help!)
Nu moet ik toegeven, ik ben de enige die daar zo over denkt. Mijn man heeft meer zoiets van: de week voor de zolder wordt aangepakt, doen we alles in een keer goed. Verschil in aanpak, duidelijk. De ene manier is feitelijk niet beter dan de andere manier, want het zorgt ervoor dat het gedaan wordt. Ik ga nog maar even proberen te relaxen, en niet nu al zorgen te maken over hoe leeg die zolder wel niet moet zijn. Zorgen maken helpt niks. Note to self!
De opruimkriebels zijn er nog steeds, zelfs nu de baby er al even is. Met de zolderverbouwing in mijn achterhoofd, heb ik ook het gevoel dat we echt nu al stappen moeten maken daarin. Hoe leger de zolder nu is, hoe makkelijker straks, als alles daar weg moet. (oh help!)
Nu moet ik toegeven, ik ben de enige die daar zo over denkt. Mijn man heeft meer zoiets van: de week voor de zolder wordt aangepakt, doen we alles in een keer goed. Verschil in aanpak, duidelijk. De ene manier is feitelijk niet beter dan de andere manier, want het zorgt ervoor dat het gedaan wordt. Ik ga nog maar even proberen te relaxen, en niet nu al zorgen te maken over hoe leeg die zolder wel niet moet zijn. Zorgen maken helpt niks. Note to self!
zaterdag 15 november 2014
Het ongebruikte kastdeurtje
In onze woonkamer staat een grote buffetkast. Een plaatje om te zien, al zeg ik het zelf. Dit is een van de aankopen waar ik nooit spijt van heb gehad.
Toevallig ook nog ooit gekocht als showmodel voor een relatief prikkie. Toppertje dus.
Er zit serviesgoed in, boeken, lades met tafelkleden/onderzetters, decoratie voor in huis, kaarsen. Ook is er een deurtje met speelgoed en duplo voor de kinderen. Het andere deurtje... gaat eigenlijk nooit open! Zitten er dan spullen in die we niet gebruiken? Eh ja en nee.
Dat laatste deurtje zit vol spelletjes. Gezelschapsspellen. Mijn man is er gek op, en doet graag elke week een spelletje. Wegens tijdgebrek doen we bijna nooit meer een spel. Ik ben geen groot fan bovendien, en soms in de avond te moe voor een spel dat 1,5uur duurt.
Ik heb zin om het kastje leeg te ruimen, en zo ruimte te creëren voor dingen die we wel regelmatig gebruiken. Maarja, je (dure) spellen doe je niet zomaar weg. Misschien later is het wel weer heel leuk om te doen met je tieners? (iemand ervaring mee?)
Dus voorlopig blijft het zoals het is. Of mogelijk kan ik de spellen naar de zolder verbannen.
Toevallig ook nog ooit gekocht als showmodel voor een relatief prikkie. Toppertje dus.
Er zit serviesgoed in, boeken, lades met tafelkleden/onderzetters, decoratie voor in huis, kaarsen. Ook is er een deurtje met speelgoed en duplo voor de kinderen. Het andere deurtje... gaat eigenlijk nooit open! Zitten er dan spullen in die we niet gebruiken? Eh ja en nee.
Dat laatste deurtje zit vol spelletjes. Gezelschapsspellen. Mijn man is er gek op, en doet graag elke week een spelletje. Wegens tijdgebrek doen we bijna nooit meer een spel. Ik ben geen groot fan bovendien, en soms in de avond te moe voor een spel dat 1,5uur duurt.
Ik heb zin om het kastje leeg te ruimen, en zo ruimte te creëren voor dingen die we wel regelmatig gebruiken. Maarja, je (dure) spellen doe je niet zomaar weg. Misschien later is het wel weer heel leuk om te doen met je tieners? (iemand ervaring mee?)
Dus voorlopig blijft het zoals het is. Of mogelijk kan ik de spellen naar de zolder verbannen.
vrijdag 14 november 2014
Wat zou je doen, met een ..
Miljoen! Lekker makkelijk, een miljoen is voor de meeste mensen een totaal onbereikbaar getal, en natuurlijk zou je daar de gekste dingen mee kunnen doen.
Toch denk ik wel eens, als ik meer geld had dan zou ik ook meer goeds kunnen doen. Dan zou ik vast veel vrijgeviger zijn, of makkelijker nog mensen helpen of grote sommen geld weggeven. Is dat zo?
Ik deed een experiment. Stel dat ik 100.000 euro zou krijgen. Dat bedrag is wat 'dichter bij huis' dan een miljoen, en dat maakt het wat concreter.
Ik begon meteen met schrijven. Aflossingsvrije hypotheek aflossen, nieuwe keuken, zolderverbouwing. Hmm, toen was het geld alweer bijna op. Weinig ruimte voor die vrijgevigheid die ik er graag in wilde hebben.
Nogmaals proberen, en nu iets beter nadenken. Wat zou ik willen geven? Een weduwevrouw uit het buitenland een pensioentje aanbieden, een grote gift naar een project in mijn kerk, een deel van het geld apart zetten om vrijgevig te kunnen zijn door het jaar heen. (Dat is leuk!)
En ook een zolderverbouwing, nieuwe keuken en een stukje aflossen op onze hypotheek.
Deze balans bevalt me stukken beter. Niet alleen maar 'ikke, ikke, ikke', maar balans. Zo zou ik dus met 100.000 euro ongeveer de helft weggeven of ervoor reserveren, en ook ongeveer de helft gebruiken voor verbetering van onze woning/financiële situatie.
Blijkbaar moet je soms twee keer nadenken wat je met je geld wilt doen.
Toch denk ik wel eens, als ik meer geld had dan zou ik ook meer goeds kunnen doen. Dan zou ik vast veel vrijgeviger zijn, of makkelijker nog mensen helpen of grote sommen geld weggeven. Is dat zo?
Ik deed een experiment. Stel dat ik 100.000 euro zou krijgen. Dat bedrag is wat 'dichter bij huis' dan een miljoen, en dat maakt het wat concreter.
Ik begon meteen met schrijven. Aflossingsvrije hypotheek aflossen, nieuwe keuken, zolderverbouwing. Hmm, toen was het geld alweer bijna op. Weinig ruimte voor die vrijgevigheid die ik er graag in wilde hebben.
Nogmaals proberen, en nu iets beter nadenken. Wat zou ik willen geven? Een weduwevrouw uit het buitenland een pensioentje aanbieden, een grote gift naar een project in mijn kerk, een deel van het geld apart zetten om vrijgevig te kunnen zijn door het jaar heen. (Dat is leuk!)
En ook een zolderverbouwing, nieuwe keuken en een stukje aflossen op onze hypotheek.
Deze balans bevalt me stukken beter. Niet alleen maar 'ikke, ikke, ikke', maar balans. Zo zou ik dus met 100.000 euro ongeveer de helft weggeven of ervoor reserveren, en ook ongeveer de helft gebruiken voor verbetering van onze woning/financiële situatie.
Blijkbaar moet je soms twee keer nadenken wat je met je geld wilt doen.
Vrijwilligerswerk
Wij hebben een lieve buurman. Nou, feitelijk niet, want hij woont niet in het huis naast ons. Maar het is wel zijn huis, dus voor het gemak is hij onze buurman.
Deze beste man is al even met pensioen, en heeft een paar hobby's: klussen, kletsen en schoonmaken.
Hij klust een aantal keer per week in zijn huis. Hij kletst altijd met de hele buurt. Hij maakt regelmatig onze buurt tot een mooiere plek.
Laatst heeft hij alle onkruid uit het steegje achter onze huizen weggehaald. Het ziet er weer piekfijn uit. Het moest ook wel echt gebeuren, maarja, wie heeft er nou tijd voor zoiets. Het onkruid in mijn eigen tuin heeft meestal meer prioriteit. En voordat het onkruid aan de buurt is, kan ik nog wel 10 nuttigere klusjes bedenken...
Ook heeft deze buurman de bladeren van onze hazelnootbomen geveegd. En nog een keer, en nog een keer. (En de veegploeg van de stad komt ook eens per twee weken langs denk ik.) Buurman gooit alles netjes in zijn eigen kliko en zet deze wekelijks aan de weg. Toen ik hem sprak, en bedankte voor het opruimen van de bladeren zei hij dat hij het als vrijwilligerswerk zag. Gewoon de buurt een beetje schoon houden. Hij wordt vast niet genomineerd voor zijn werk, maar ik vind zijn houding heel attent!
Deze beste man is al even met pensioen, en heeft een paar hobby's: klussen, kletsen en schoonmaken.
Hij klust een aantal keer per week in zijn huis. Hij kletst altijd met de hele buurt. Hij maakt regelmatig onze buurt tot een mooiere plek.
Laatst heeft hij alle onkruid uit het steegje achter onze huizen weggehaald. Het ziet er weer piekfijn uit. Het moest ook wel echt gebeuren, maarja, wie heeft er nou tijd voor zoiets. Het onkruid in mijn eigen tuin heeft meestal meer prioriteit. En voordat het onkruid aan de buurt is, kan ik nog wel 10 nuttigere klusjes bedenken...
Ook heeft deze buurman de bladeren van onze hazelnootbomen geveegd. En nog een keer, en nog een keer. (En de veegploeg van de stad komt ook eens per twee weken langs denk ik.) Buurman gooit alles netjes in zijn eigen kliko en zet deze wekelijks aan de weg. Toen ik hem sprak, en bedankte voor het opruimen van de bladeren zei hij dat hij het als vrijwilligerswerk zag. Gewoon de buurt een beetje schoon houden. Hij wordt vast niet genomineerd voor zijn werk, maar ik vind zijn houding heel attent!
donderdag 13 november 2014
Bezuinigingen in de kindertoeslagen
In 2015 gaat er weer een hoop veranderen in de wereld van de toeslagen en belastingen, vooral voor mensen met kinderen.
Kindgebonden budget wordt behoorlijk aangepast, kinderbijslag stijgt niet (normaal wel elk jaar), en ouderschapsverlofkorting verdwijnt, tegemoetkoming in de schoolkosten verdwijnt etc. Best een hoop veranderingen. Uiteraard worden de lage inkomens of eenoudergezinnen voor het wegvallen van bepaalde toeslagen weer gecompenseerd. (kijk hier voor alle details)
Als ik zo de opmerkingen lees op bepaalde fora of facebookpagina's, zijn de meeste ouders woest. Ze voelen zich steeds meer in een hoekje gedrukt en denken dat ze financieel grote drama's te wachten staat. Er wordt gezegd dat ze met z'n tweeën moeten werken om rond te komen, dat ze geen keus hebben. Vroeger kon een moeder wel thuis blijven etc...
Eerlijk gezegd stoort mij dit enorm.
Alsof je door een paar tientjes per maand meteen onwijs in de problemen zou komen. Kinderen hoor je in principe zelf te kunnen betalen. En uiteraard, voor alle schrijnende gevallen of tijdelijke problemen mag je een beroep op de overheid doen. Ik ben helemaal voor solidariteit in dat opzicht en betaal daar ook graag aan mee!
Het is zeker jammer, dat het allemaal wat minder wordt. Natuurlijk ben ik ook blij met alles wat de overheid ons toeschuift. Maar eerlijk gezegd was het bizar veel. Mijn man heeft best een goed inkomen, want we kunnen het met z'n vijven op een inkomen redden en zelfs nog op vakantie etc. Toch hebben wij in 2010, 2011 en 2012 zorgtoeslag en kindgebonden budget gehad. Eerlijk gezegd was dit echt niet nodig. En zo zullen er nog wel meer mensen zijn die deze toeslagen kregen maar eigenlijk niet nodig hadden. Toch? (laten we eerlijk zijn met z'n allen)
Bepaalde zaken die wij als 'vanzelfsprekend' beschouwen zijn dat helemaal niet. Weekendjes weg, uitjes met vriendinnen, concerten bezoeken, dure hobby's, etentjes buiten de deur, eten bestellen voor thuis, vakanties naar het buitenland en ga zo maar door. De meeste van onze moeders konden thuisblijven bij de kinderen. Maar, de meeste gezinnen deden deze dingen vroeger NIET. Er was gewoon geen geld voor. Ik denk dat wel of niet allebei werken, het in de meeste gevallen nog steeds een kwestie van keuzes maken is, en niet van noodzaak. (Uitzonderingen daar gelaten)
Kindgebonden budget wordt behoorlijk aangepast, kinderbijslag stijgt niet (normaal wel elk jaar), en ouderschapsverlofkorting verdwijnt, tegemoetkoming in de schoolkosten verdwijnt etc. Best een hoop veranderingen. Uiteraard worden de lage inkomens of eenoudergezinnen voor het wegvallen van bepaalde toeslagen weer gecompenseerd. (kijk hier voor alle details)
Als ik zo de opmerkingen lees op bepaalde fora of facebookpagina's, zijn de meeste ouders woest. Ze voelen zich steeds meer in een hoekje gedrukt en denken dat ze financieel grote drama's te wachten staat. Er wordt gezegd dat ze met z'n tweeën moeten werken om rond te komen, dat ze geen keus hebben. Vroeger kon een moeder wel thuis blijven etc...
Eerlijk gezegd stoort mij dit enorm.
Alsof je door een paar tientjes per maand meteen onwijs in de problemen zou komen. Kinderen hoor je in principe zelf te kunnen betalen. En uiteraard, voor alle schrijnende gevallen of tijdelijke problemen mag je een beroep op de overheid doen. Ik ben helemaal voor solidariteit in dat opzicht en betaal daar ook graag aan mee!
Het is zeker jammer, dat het allemaal wat minder wordt. Natuurlijk ben ik ook blij met alles wat de overheid ons toeschuift. Maar eerlijk gezegd was het bizar veel. Mijn man heeft best een goed inkomen, want we kunnen het met z'n vijven op een inkomen redden en zelfs nog op vakantie etc. Toch hebben wij in 2010, 2011 en 2012 zorgtoeslag en kindgebonden budget gehad. Eerlijk gezegd was dit echt niet nodig. En zo zullen er nog wel meer mensen zijn die deze toeslagen kregen maar eigenlijk niet nodig hadden. Toch? (laten we eerlijk zijn met z'n allen)
Bepaalde zaken die wij als 'vanzelfsprekend' beschouwen zijn dat helemaal niet. Weekendjes weg, uitjes met vriendinnen, concerten bezoeken, dure hobby's, etentjes buiten de deur, eten bestellen voor thuis, vakanties naar het buitenland en ga zo maar door. De meeste van onze moeders konden thuisblijven bij de kinderen. Maar, de meeste gezinnen deden deze dingen vroeger NIET. Er was gewoon geen geld voor. Ik denk dat wel of niet allebei werken, het in de meeste gevallen nog steeds een kwestie van keuzes maken is, en niet van noodzaak. (Uitzonderingen daar gelaten)
Abonneren op:
Posts (Atom)