Op vakantie in onze vouwwagen houd ik elk jaar een lijstje bij. Wat heb ik gemist? Wat heb ik teveel? Wat moet gerepareerd? etc.
Vorig jaar moest bijvoorbeeld onze luifel gerepareerd worden en een kapotte tentstok vervangen. De lokale kleermaker kon de luifel maken, en dat koste maar 38 Euro. De tentstok hoefde alleen een nieuw pinnetje a 0,75 Euro, wel bij een speciale vouwwagenwinkel. Top toch?
Na inmiddels 4 jaar met deze vouwwagen, is het lijstje 'gemist' steeds kleiner. Dit jaar heb ik zelfs ook helemaal niks gemist tijdens de reis. Ik merkte wel dat we teveel hadden van dingen. Dus die mochten na de vakantie er meteen uit. 2 krukjes en een lage stoel. Die hebben we ooit tweedehands gekregen en nu niet meer nodig. Dus via een weggeefgroep heb ik ze weer doorgegeven.
Mijn dochter begon na de vakantie meteen met haar kamer opruimen, en had een lading knutselspullen over. Toevallig had dezelfde persoon er interesse in. Zelfde dag ophalen en meteen klaar.
Ik heb de schoenenkast doorgenomen en alles wat ik eigenlijk toch niet lekker vond zitten of te lang al op Vinted stond, weggegeven. Te kleine gymschoenen van de kinderen. Heerlijk ruimte.
De boekenkast van de kinderen onder handen genomen, er konden zelfs een heleboel Duckjes weg. Wat een vooruitgang, een van de kinderen houdt daar normaal gesproken enorm aan vast. Later ook nog onze boekenkast. Stapels boeken zijn gegaan, omdat ze niet meer bij ons passen. Omdat we ze toch niet meer gaan lezen of omdat we ze aan anderen gunnen. Een paar dure managementboeken probeer ik nog te slijten op Vinted of marktplaats.
Een plant die al jaren ongelukkig is in dit huis (want we hebben niet de goede zonkant) is weggegeven. Eindelijk heb ik besloten om hem los te laten. Een beschilderd tafeltje wat ik lelijk vind, maar uit schuldgevoel naar de gever toe al 19 jaar in mijn bezit heb. Weg.
Luchtbedden die wij nooit gaan repareren, weg. Het is zo fijn om minder te hebben merk ik. Geeft echt een bepaalde rust. Vredigheid misschien zelfs.
Camping-reset?
Zo zijn we allemaal lekker bezig gegaan na thuiskomst. Bestaat er zoiets als een camping-reset?
Ik vermoed namelijk dat het campingleven bijdraagt aan 'minder willen'. Omdat je een paar weken uit je tas leeft, en er zo achter komt dat je niet zo heel veel spullen nodig hebt als je denkt. Dat je je eigenlijk prima kan redden op die paar vierkante meters met veel buitenlucht. Als het regent zit je even binnen, en zodra het voorbij is ga je weer naar buiten.
Zo anders dan thuis, waar je bij regen het gevoel hebt dat je de hele dag niet naar buiten kan (deels een grapje).
Hoe slipt je huis zo dicht?
Soms begrijp ik het niet. Toen we hier kwamen wonen gingen we er 20m2 op achteruit. Dus we hadden enorm veel weggedaan van tevoren. Eenmaal hier hebben we een uitbouw geplaatst omdat we extra slaapkamers nodig hadden. Ja, die moesten toen ook gevuld worden. En dan gaat het ergens toch mis blijkbaar. Meer ruimte betekent vaak 'meer bewaren'. Is het luiheid? Is het 'uit het oog' opgeborgen? Is het de vrijgevigheid van oma's? Is het een tienereigenschap, alles te bewaren? (Want daar heb ik er nu drie van...)
Hebben jullie tips? Of zijn jullie ook zoekende hierin?
